سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

159

المباحث النحوية في شرح البهجة المرضية (شرح سيوطى) (فارسى)

كثرتش شده‌اند . قوله : و بابه : يعنى باب سنون . قوله : حذفت لامه : يعنى لام الفعلش . قوله : و عوّض عنها هاء التّأنيث : ضمير در « عنها » به لام الفعل راجع بوده و مقصود از « هاء » تاء مىباشد منتهى چون تاء تأنيث در حال وقف به صورت « هاء » تلفّظ مىشود از آن به هاء تأنيث تعبير مىكنند . قوله : و لم يتكسّر : يعنى جمع آن بروزن جمع مكسّر نيايد . قوله : و مثل حين فى كونه معربا بالحركات : ضمير در « كونه » به حين راجع مىباشد . متن : « 39 » [ مفتوح بودن نون جمع و كلماتيكه ملحق به ان هستند ] و نون مجموع و ما به التّحق * فافتح و قلّ من بكسره نطق تجزيه و تركيب نون : مفعول مقدّم است براى « فافتح » ، مضاف . مجموع : مضاف اليه . و ما : معطوف است به « مجموع » . به : جارّ و مجرور ، متعلّق است به « التحق » . التحق : فعل و فاعل . فافتح : به صيغه امر ، فعل و فاعل . و : عاطفه . قلّ : فعل ماضى . من : موصوله ، فاعل است براى « قلّ » . بكسره : جارّ و مجرور ، متعلّق است به « نطق » . نطق : به صيغه فعل ماضى ، صله و عائد براى « من موصوله » .